ฟาร์ซาน่า เลียก้าด ทำงานเป็นนางพยาบาลแต่งกายมิดชิดและคลุมผมด้วยผ้าคลุมแบบหญิงมุสลิม กำลังยืนรอรถประจำทางอยู่ที่ป้ายรถที่หนาแน่นไปด้วยผู้คน ด้านหน้าตลาดสดอับพาราในกรุงอิสลามบัด เธอบอกว่าผู้หญิงปากีสถานรู้สึกไม่ปลอดภัยกับการใช้บริการการขนส่งสาธารณะ
ในปากีสถาน ที่นั่งสองที่ด้านหน้าที่ติดกับที่นั่งคนขับรถจะเป็นที่นั่งสำหรับผู้โดยสารหญิง ส่วนที่นั่งที่เหลือทั้งหมดเป็นที่นั่งสำหรับผู้โดยสารชาย
คุณเซอิ้ด ซ้าด กิลยานี่ ผู้ทำการสำรวจเรื่องบริการขนส่งสาธารณที่เหมาะสมกับผู้หญิงแก่ไอแอลโอกล่าวกับผู้สื่อข่าววีโอเอว่าผู้หญิงร้องเรียนว่าถูกผู้ชายบนรถโดยสารลวนลาม ผลักและถูกล้อเลียน ฟาร์ซาน่า เลียก้าด นางพยาบาลกล่าวว่าผู้หญิงทำอะไรไม่ได้กับเรื่องนี้
เธอบอกว่าแม้แต่ตำรวจหรือคนขับรถโดยสารประจำทางก็ช่วยปกป้องผู้หญิงจากการถูกลวนลามไม่ได้ เธอบอกว่าทุกวันนี้ ตำรวจปากีสถานแทบจะปกป้องใครไม่ได้เพราะประเทศเผชิญกับปัญหาคอรัปชั่น ปัญหาการก่อการร้าย ผู้หญิงไม่ได้รับปกป้องสิทธิ์ใดใด สังคมไม่มีความปลอดภัยแก่ผู้หญิงและพวกเธอต้องดูแลตัวเอง
การถูกลวนลามบนรถโดยสารประจำทางเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาการกีดกันทางเพศในปากีสถาน คุณกิลยานี่กล่าวว่าผู้หญิงปากีสถานที่ไม่ร่ำรวย จะเผชิญกับเอารัดเอาเปรียบทั้งในบ้าน นอกบ้าน ในสถานที่สาธารณะและในที่ทำงาน เขากล่าวว่านี่ทำให้ผู้หญิงปากีสถานที่ยากจนและชนชั้นกลางจำนวนมากเลือกที่จะอยู่บ้าน แทนที่จะไปทำงานนอกบ้าน แม้ว่าจะมีตำแหน่งงานมากขึ้นในปัจจุบัน มีแรงงานผู้หญิงปากีสถานแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่เข้าไปอยู่ในตลาดแรงงาน และผู้หญิงปากีสถานส่วนใหญ่เป็นแรงงานเกษตรกรรมของครอบครัวที่ไม่ได้รับค่าจ้าง
รัฐบาลปากีสถานได้อนุมัติกฏหมายออกมาหลายฉบับเพื่อปกป้องสิทธิของผู้หญิงในประเทศ รวมทั้งกฏหมายต่อต้านการลวนลามทางเพศแต่ความกระตือรือร้นของสาธารณชนต่อกฏหมายนี้ยังมีน้อยมาก
คุณฟาร์ซาน่า บารี ศาสตราจารย์ด้านการศึกษาด้านความแตกต่างทางเพศที่มหาวิทยาลัย Qaid-e-Azzim ในอิสลามบัดกล่าวว่าปัญหานี้ต้องแก้ด้วยการเปลี่ยนแปลงทางทัศนติต่อเพศหญิงและเอาโทษทางกฏหมายแก่ผู้มีพฤติกรรมทางลบต่อผู้หญิง
ศาสตราจารย์ฟาร์ซาน่า บารี บอกว่า สังคมปากีสถายล้มเหลวทั้งสองเรื่องดังกล่าว ปากีสถานยังไม่สามารถปรับเปลี่ยนทัศนคติของคนต่อผู้หญิงเพราะขาดการศึกษาและไม่มีโอกาสได้ลองเรียนรู้ ผู้หญิงปากีสถานเองไม่มีโอกาสได้อยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเรียนรู้ที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้ด้วยตนเองกับการถูกเอารัดเอาเปรียบทางวัฒนธรรมและความรุนแรงต่อผู้หญิงที่มีอยู่ในระบบสังคมดั้งเดิม
ศาสตราจารย์บารีกล่าวว่านักศึกษาผู้หญิงที่เรียนวิชาความแตกต่างสิทธิทางเพศที่มหาวิทยาลัย ที่แสดงความคิดเห็นต่อการเอารัดเอาเปรียบทางเพศมักถูกครอบครัวของตนเองต่อต้านและไม่ยอมรับ
คนขับรถประจำทางหลายคนบอกว่าพวกเขาไม่สามารถบอกให้ผู้ดดยสารชายสละที่นั่งให้แก่ผู้โดยสารหญิงได้ แม้ว่าควรจะเป็นวิถีที่ควรปฏิบัติในสังคมอนุรักษ์อย่างสังคมปากีสถาน นอกจากนี้พวกเขายังเเย้งว่าไม่คุ้มที่จะเดินรถประจำทางที่รับเฉพาะผู้โดยสารหญิงเนื่องจากไม่คุ่มทุนเพราะน้ำมันเชื้อเพลิงราคาสูงขึ้น
แม้ว่ารัฐบาลปากีสถานจะอนุมัติกฏหมายปกป้องสิทธิผู้หญิงออกมาหลายฉบับและผู้หญิงปากีสถานจะได้รับการศึกษากันมากขึ้นแล้วก็ตาม ดูเหมือนว่าพวกเธอยังต้องเผชิญกับอุปสรรคอีกมากกมายหากพวกเธอต้องการไคว่คว้าหาชีวิตที่ดีกว่า