รายงานของ ILO กล่าวว่ามีคนทำงานรับใช้ตามบ้านทั่วโลกมากกว่า 52 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงและไม่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายเท่าที่ควร
รายงานขององค์การแรงงานสากล (ILO) ฉบับนี้เป็นผลของการศึกษาวิจัยในเรื่องนี้เป็นครั้งแรก และสืบเนื่องมาจากอนุสัญญาเรื่องคนทำงานรับใช้ตามบ้านของ ILO ในเดือนมิถุนายน 2011
จุดมุ่งเน้นของรายงาน มุ่งไปที่ส่วนต่างๆสามส่วนของสภาพการทำงาน คือชั่วโมงการทำงาน ค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำ ซึ่งรวมถึงค่าจ้างที่ไม่เป็นตัวเงิน และการปกป้องคุ้มครองผู้ที่เป็นมารดา
Sandra Peloski รองเลขาธิการของ ILO บอกว่าคนรับใช้ตามบ้านมักถูกเลือกปฏิบัติและประสบกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนในการทำงาน และว่าคนรับใช้ที่พำนักอาศัยอยู่ที่บ้านของนายจ้าง มักถูกข่มเหงรังแก ทั้งทางร่างกาย จิดใจ และทางเพศ รวมถึงการก่อกวนและการจำกัดความเคลื่อนไหว ยิ่งเป็นคนรับใช้ที่เป็นผู้อพยพแล้ว จะประสบกับการถูกเอารัดเอาเปรียบและการข่มเหงรังแกมากยิ่งขึ้นไปอีก
รายงานของ ILO ระบุว่า มากกว่าครึ่งหนึ่งของคนรับใช้ ไม่มีข้อกำหนดทางกม.ในเรื่องชั่วโมงการทำงาน และราวๆ 45% ไม่มีวันหยุดในช่วงสัปดาห์ หรือการพักร้อนประจำปีโดยได้รับค่าจ้างด้วย นอกจากนี้ มีจำนวนกว่าครึ่งเล็กน้อยที่ได้รับค่าจ้างเท่ากับค่าจ้างขั้นต่ำ และมากกว่าหนึ่งในสาม ไม่มีสิทธิ์จะลาคลอดบุตรโดยได้รับค่าจ้างด้วย
สถิติอย่างเป็นทางการแสดงให้เห็นว่า ภาคพื้นเอเชีย-แปซิฟิค ละตินอเมริกาและแถบทะเลแคริบเบียน มีคนทำงานรับใช้ตามบ้านมากที่สุด และว่า 7.5% ของผู้หญิงทั่วโลกทำงานเป็นคนรับใช้ตามบ้าน
แต่ ILO บอกว่า ตัวเลขข้างต้น ต่ำกว่าความเป็นจริง Martin Oetz เจ้าหน้าที่ ILO ในเรื่องสภาพการทำงาน บอกว่า ที่ตัวเลขของทางการไม่สะท้อนความเป็นจริง ก็เพราะไม่ยอมรับกันว่า การทำงานรับใช้ตามบ้าน เป็นการว่าจ้างงานตามปกติ หากแต่มองกันว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการทำความตกลงยินยอม
รายงานของ ILO ตั้งข้อสังเกตว่า เอเชียและตะวันออกกลาง มีการปกป้องคุ้มครองคนรับใช้ตามบ้านน้อยกว่าที่อื่น แต่บอกไว้ด้วยว่า อนุสัญญาเรื่องคนทำงานรับใช้ตามบ้านที่ทำกันไว้ ได้ก่อให้เกิดผลอย่างเป็นรูปธรรมขึ้นแล้วในหลายประเทศสมาชิก โดยมีการปฏิรูปในเรื่องนี้ หรือกำลังจะมีขึ้นในประเทศต่างๆ 13 ประเทศ ซึ่งรวมทั้งประเทศไทยด้วย