ลิ้งค์เชื่อมต่อ

นักวิจัยพบว่าปลาคราฟและปลาเก๋าเริ่มหายไปจากมหาสมุทรทั่วโลก

  • Rosanne Skirble
  • Thaksina Khaikaew

ทีมนักวิจัยพยากรณ์อนาคตของทรัพยากรอาหารในมหาสุมทรทั่วโลกโดยใช้ระบบโมเดลลิ่งและการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ ผลการศึกษานี้ช่วยทั้งนักวิทยาศาสตร์และผู้วางแผนนโยบายเพื่อปรับปรุงการจัดการทรัพยากรอาหารในทะเลที่ลดลงอย่างรวดเร็ว

โครงการศึกษาอนาคตของมหาสมุทรและทรัพยากรอาหารทะเลที่เรียกว่าโครงการนีรียัส (Nereus) อาศัยระบบสร้างโมเดลและการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ที่มีศักยภาพสูง ในการประมวลโมเดลต่็างๆของสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลง ข้อมูลทางดาต้าที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่างๆของมนุษย์และการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรอาหารในท้องทะเลตั้งแต่ปีคริสตศักราช 1960 ถึง 2060


การศึกษานี้ต้องการตอบคำถามหลักใหญ่หลายข้อ ที่ว่า มหาสมุทรต่างๆบนโลกเราจะยังอุดมสมบูรณ์ไปอีกนานแค่ไหนและยังจะเป็นแหล่งผลิตปลาที่สามารถเลี้ยงโลกที่หิวโหยในอนาคตได้หรือไม่

คุณวิลลี่ คริสเต็นเซ่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการประมงชาวแคนาเดี่ยนเป็นหัวหน้าโครงการนีรียัส ที่มหาวิทยาลัย British Columbia ในการประชุมประจำปีที่ผ่านมาเมื่อเร็วๆนี้ในเมืองแวนคูเว่อร์ ของสมาคมชาวอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ คุณคริสเต็นเซ่น นำเสนอผลการศึกษาเบื้องต้น

คุณคริสเต็นเซ่น กล่าวว่า ทีมวิจัยพบว่ามีปริมาณปลาคงเหลือในมหาสมุทรทั่วโลกอยู่ราวสองพันล้านตัน ในขณะที่ปริมาณปลาที่คงเหลือนี้ มีความคงตัวเพราะมีการเกิดใหม่ทดแทนตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในชนิดของปลาที่เกิดใหม่กับปพันธุ์ปลาที่เริ่มหายไปจากทะเล

คุณคริสเต็นเซ่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการประมง กล่าวว่า ปลาใหญ่ๆหลายชนิด อาทิ ปลาคราฟและปลาเก๋าเริ่มหายไปจากมหาสมุทร มีการลดจำนวนลงถึงห้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ในช่วงสี่สิบปีที่ผ่านมา แต่มีการเกิดใหม่ของปลาเล็กๆอีกจำนวนมากมายหลายสายพันธุ์ ขนาดสิบถึงยี่สิบเซ็นติเมตรและเป็นอาหารของปลาใหญ่อย่างปลาโลมา ปลาเล้กเหล่านี้ยากต่อการทำประมงโดยเรือประมงเพื่อการพานิชย์

คุณคริสเต็นเซ่นกล่าวย้ำว่าในขณะที่ปริมาณปลาในทะเลทั่วโลกลดลง ความต้องการบริโภคปลาสดในตลาดทั่วโลกกลับสูงขึ้น

คุณวิลเลี่ยม เฉิง ผู้เชี่ยวชาญด้านวิชาการการประมงที่มหาวิทยาลัย British Columbia กล่าวว่า สภาวะโลกร้อน การประมงมากเกินพอดี และน้ำทะ้ลมีความเป็นกรดสูงขึ้น ล้วนแต่มีส่วนทำให้ปริมาณอาหารทะเลลดลง

คุณเฉิงเป็นสมาชิกทีมวิจัยโครงการนีรียัส เขาได้ศึกษาผลกระทบจากปัจจัยทั้งหมดที่กล่าวมาข้องต้นต่อปริมาณปลากับสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังจำนวนหนึ่งพันสายพันธุ์ แล้วพบว่ามีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

คุณวิลเลี่ยม เฉิง นักวิจัยกล่าวว่าข่าวดีคือเมื่อโลกอุ่นขึ้น ปริมาณปลาที่จับได้ในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเพิ่มขึ้นเพราะปลาเคลื่อนย้ายไปอยู่ในลาติจูดที่สูงขึ้น แต่เมื่อนำเอาปัจจัยเรื่องความเป็นกรดของน้ำทะเลกับการเพิ่มปริมาณแก้สคาร์บอนไดออกไซด์ในน้ำทะเล ปริมาณปลาในหลายๆจุดของทะเลแอตแลนติดเหนือเริ่มลดลง

นักวิจัยชี้ว่าการปล่อยแก้สเรือนกระจกจากการเผาไหม้ถ่านหินและน้ำมันที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อน ทำให้น้ำทะเลมีความเป็นกรดสูงขึ้น มีผลเสียต่อแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ทะเล

คุณคริสเต็นเซ่น หัวหน้าโครงการศึกษากล่าวเสริมท้ายว่าข้อมูลจากการศึกษานี้จะช่วยให้เจ้าหน้าที่รัฐในแต่ละประเทศตัดสินใจได้ดีขึ้นในการหาทางจัดการกับสิ่งแวดล้อมทางทะเลและทรัพยากรอาหารจากทะเล

XS
SM
MD
LG